LITTERATURSYMPOSIET I ODDA 2023

4. - 8. oktober

ALEXANDER LØKEN
ALEXANDER LØKEN
ANDRINE HEGERBERG
ANDRINE HEGERBERG
ANNE HYTTA
ANNE HYTTA
ANNLAUG BØRSHEIM
ANNLAUG BØRSHEIM
BERIT OPHEIM
BERIT OPHEIM
BJØRN VÅDE
BJØRN VÅDE
CHARLOTTE WEITZE
CHARLOTTE WEITZE
DAVY WATHNE
DAVY WATHNE
ELISE WINTERTHUN
ELISE WINTERTHUN
ERLEND O. NØDTVEDT
ERLEND O. NØDTVEDT
ETTERTID
ETTERTID
FREDRIK HAGEN
FREDRIK HAGEN
FRODE GRYTTEN
FRODE GRYTTEN
GRO DAHLE
GRO DAHLE
GUNNAR WÆRNESS
GUNNAR WÆRNESS
HELEN KALDHEIM
HELEN KALDHEIM
HELGE THORBJØRNSEN
HELGE THORBJØRNSEN
INGER BRÅTVEIT
INGER BRÅTVEIT
JON ØYSTEIN FLINK
JON ØYSTEIN FLINK
JULIA WIEDLOCHA
JULIA WIEDLOCHA
KARL YSTANES
KARL YSTANES
KASPAR COLLING NIELSEN
KASPAR COLLING NIELSEN
KJERSTI MJØR
KJERSTI MJØR
KRISTIN FRIDTUN
KRISTIN FRIDTUN
LARS OVE SELJESTAD
LARS OVE SELJESTAD
LEANDER DJØNNE
LEANDER DJØNNE
LINDA EIDE
LINDA EIDE
MARI MOEN HOLSVE
MARI MOEN HOLSVE
MARIT EIKEMO
MARIT EIKEMO
PEDRO CARMONA-ALVAREZ
PEDRO CARMONA-ALVAREZ
RAGNHILD MALFANG
RAGNHILD MALFANG
RUTH LILLEGRAVEN
RUTH LILLEGRAVEN
SIGRI SANDBERG
SIGRI SANDBERG
SIMON STRANGER
SIMON STRANGER
SJUR HJELTNES
SJUR HJELTNES
SVEIN TINDBERG
SVEIN TINDBERG
TERJE KOLLBOTN
TERJE KOLLBOTN
THURE ERIK LUND
THURE ERIK LUND
TORMOD HAUGLAND
TORMOD HAUGLAND
VIBEKE FLESLAND HAVRE
VIBEKE FLESLAND HAVRE
VRÅLIRUNA TRAVELLERS
VRÅLIRUNA TRAVELLERS
ALTERNATIVMESSE
AV SKOG ER DU KOMEN
BIKUBESALONG
BØKENES BOK
CHIQUITITA
DEN DAGEN NILS VIK DØDE
DOMMEDAG
ETTERTID
FOSSE FOR DUMSKALLAR
FOTBALLDEBATT
FRYKT OG JUBEL I NATUREN
GRATISKONSERT
GUDSPARTIKKELEN
HALLO ODDA!
KLOK KVINNE ELLER DIGG DAME?
KRIG SOM SPEGEL
KULTUR I SENTRUM OG PERIFERI
LESEKROKEN
LESEKROKEN
LESEKROKEN
LITTERATUR SOM MAGISK MEDISIN
LITTERÆR KRAFTSTASJON
LITTERÆR LUNSJ - KANELBUTIKKANE
LITTERÆR LUNSJ - METEOR FORLAG
LITTERÆR SPEED-DATE: BRÅTVEIT
LITTERÆR SPEED-DATE: FLINK
MAGI
MAGISK REALISME
MAGISK!
MEIR HIMMEL PÅ JORD
METAFYSISK FRUKOST
MUSEUM FOR MORDERE OG REDNINGSMENN
NO. 15 DØDEN
NO. 15 FENGSLA
NO. 15 LØGN
NOCTURNE
ODDA I LITTERATUREN
OPNING AV SYMPOSIEUTSTILLINGA
OSKESPIRALEN
PENGAR AV LUFT
PLATONS DRIKKEGILDE
RAVE
RUTH LILLEGRAVEN, EIGENTLEG
SENTRALBADET POESI
SKRIVEKUNSTAKADEMIET PRESENTERER
SKULEPROGRAM
SMELTEVERKET RUNDT PÅ 100 MINUTT
SMÅSYMP
SNIKKIKK
SPØKELSE
TALLSKALLE
TATT AV HULDRA
TOEINE
TVI TVI!
U-BAR
UPUBLISERT
UPUBLISERT
UPUBLISERT
VERTEBRAE
VI OG TEKNOLOGI

Katalog 2023

Katalog for program 2022

Tema for 2022

Tema for Litteratursymposiet i Odda 2022 er A4! 

Det Norske Akademis ordbok definerer A4 på to måtar: Anten som eit papirark på 210 x 297 millimeter, altså standardstørrelsen på ei utskrift eller eit offentleg dokument, eller i overført betydning, som «uspennende» eller «konvensjonell». 

A4 er i utgangspunktet det perfekte format som ingen andre format kan måle seg med. Berre A-formatet har den egenskapen at dersom du brettar eit A-format så får du det neste A-formatet som er identisk, berre halvparten så stort. Trass sine ideelle eigenskapar: Det er noko klamt over ordet A4, noko trangt og kvelande, uinspirerande og grått. Kven vil eigentleg leve i ein boks, når ein kan vere spesiell?
«Det finst ingenting verre i livet enn å vere heilt ordinær», seier den unge, aspirerande fotomodellen Angela i kultfilmen «American Beauty» (2000). Sitatet fangar kanskje mentaliteten som har prega ungdomskulturen dei siste tiåra, ja, heilt sidan kjendiskultur for alvor vart eit fenomen i takt med film og TV: Den store draumen om å bli ei stjerne. I vår tid har grensene mellom det vanlege og det ekstraordinære blitt meir flytande, når kven som helst kan ha flaks og slå igjennom på internettmedium som Instagram og Tiktok. 
Men dei fleste av oss endar trass alt med ganske uspektakulære liv, der vi verken vinn OL-gull eller ein Oscar. Liva våre følger typisk same mønster: utdanning eller læretid, ein heilt OK jobb, etablert forhold, barn, kanskje ei skilsmisse, ei roleg pensjonisttid. Det er kvardagar det er flest av, har vi erfart etter nokre år på jorda. Må eit A4-liv være uinspirerande? Kva er det vakre og meiningsfulle i det nære og kvardagslege? Kan litteraturen hjelpe oss å få auge på det, den som har gitt alt frå trillebåra i hagen til katten på tunet noko poetisk og storslått?

Parallelt med ekshibisjonisme og store draumar, finst eit anna trekk ved oss menneske som er minst like sterkt: behovet for å vere ein del av flokken, for å bli godtatt og akseptert av samfunnet. Frå mennesket først opna augo har vi vore heilt avhengige av kvarandre for å overleve, vi treng nettverk og lokalsamfunn. Det blir ofte sagt at i Norge, dette vesle, gjennomsiktige samfunnet, er det vanskeleg å bli inkludert for den som er annleis, til dømes om ein tilhøyrer ein etnisk eller seksuell minoritet. Det er OK å skilje seg ut, men ikkje for mykje, ikkje for konfronterande, og ikkje på feil vis.

Kor breiddt definerer vi den nasjonale fellesskapen, og kor opne er vi for andre typar samliv og familiefellesskap? Har rammene for kva som er normalen endra seg den siste tida?
< Tilbake